اون روز، روز خیلی عجیبی بود. من هنوز بچّه بودم و سه ـ چهار سال بیشتر نداشتم ، هنوز چاردست و پا راه میرفتم ولی در عین حال شدیداً فضول و کنجکاو بودم. مامانم هَمَش به بابام میگفت : این بَچَّتو  اگه وِلش کنی ، از دیوارِ راست بالا میره ! بعــله ، اون روز بابام که از بیرون اومد خونه ، یک چیزه آهنیِ بزرگ آورده بود با خودش ! مامانم اینقد خوشحال شد که نگو و نپرس!

مامانم خطاب به بابام گفت : بالاخره این چرخ گوشت رو واسم خریدی عزیزم؟ و بابام گفت آره عزیزم خریدم واست ! (زندگیه مامان و بابام خیلی عاشقانه بود ، قابل توجه جوانهای امروزی ! )

روز بعدش مامان جونم اون چیزه آهنی رو راه انداخت . وسیله ی خیلی جالبی به نظر می رسید ، مامانی یه عالمه چیزه قرمز، که فکر کنم اسمش گوشت بود رو هُلُپی از بالاش مینداخت توش ! و به صورت شگفت انگیزی از اونطرفِ چیزه آهنی ، یه عالمه کرمِ قرمز، بیرون میومد و میریخت توی ظرف ! هیجان و فضولی و حس کنجکاوی بدجور بر وجودم چنبره زده بود ! دلم میخواست ببینم اون چیزه آهنی چیه و چطوری کار میکنه؟ آیا اسباب بازیه؟یا نه؟!

از شانسِ خوبِ من ، تلفن زنگ زد و خالم بود که با مامانم کار داشت و تلفناشون معمولا 45 دقیقه طول میکشید ! مامانم اون چیزه آهنی رو ، همونجور روشن  رها کرد و رفت پای تلفن و گرم صحبت با خاله ام شد .

من هَم ، چاردست و پا و آهسته ، بدون اینکه مامانیم بفهمه ، رفتم به سمت اون چیزه آهنیه بزرگ و کنارش نشستم ! جاتون خالی یه صدای خوشگلی از خودش در میاورد که نگو ! هی میگفت هووووووووم اوووووووووم! بالای چیزه آهنی رو نگاه کردم ؛ یه سولاخ داشت که از اونجا مامانم گوشتها رو میریخت توش ! هیجانِ زایدالوصفی منو احاطه کرده بود ؛ داشتم چیزه جدیدی رو ، کشف میکردم ؛ میخواستم ببینم چجوری اون گوشتها به کرم قرمز تبدیل میشن ! دیدم مامانم داره هنوز با تلفن صحبت میکنه . پستونکم رو محکم به دندون گرفتم و دستم رو آهسته و پیوسته به طرف سولاخ یا مجرای عمودیهِ  چیزه آهنی بردم و داخلش کردم .

ابتدای مسیر، هیچی نبود و من تعجب کردم که چرا دیواره های سولاخ ، نرم و گرم  هستند ! هر چی دستم رو جلوتر میبردم ، دستم گرمتر میشد و صداهای بیشتری میومد .بعد دستم به یه چیزهایی سفت و یا گاهی آبکی و ژله مانند میخورد ! خوشمان آمد ! هَمَش دلم میخواست اون چیزهای سفت  رو از اون سولاخ جدا کنم و بیرون بکشم ! ولی خیلی سفت بود و هر چی تلاش کردم جدا نمیشد که نمیشد ! نمیدونم چرا دَردَم گرفت!

خلاصه پیش رفتم و هنگامیکه داشتم وارد مجرای افقیه اون چیزه آهنی میشدم ، ناخودآگاه صورتم رو به طرف مامانم برگردوندم و دیدم که مامانم به صورت وحشت زده و با چشمانی سراسر متعجب داره منو نگاه میکنه و یه دفعه یه جیغ بلند از ته دل کشید : وااااااااااااااااای ســــــــــــا مــــــــــــــــان !!!!!

یهویی از خواب پریدم و دیدم همسرم با چهره ای اَخم آلود و معترض جلویم ایستاده و داره داد میزنه : وااااااااااااای ســـــــــــامـــــــــــان!!! ، چند بار بهت بگم دستت رو تا تَه ، تو اون دماغت نکن؟! ببین باز دماغت رو خونی کردی!!!!